Af en toe zag ik een struisvogel lopen. Steeds alleen. Niet etend. Niet rennend. Maar rustig stappend in het landschap. Ik dacht: "wat doet dat dier eigenlijk?". Totdat ik een struisvogelmannetje van heel dichtbij trof.
Toen dacht ik: "wat een prachtige ogen met wimpers. Het dier loopt gewoon mooi te zijn!"